Wyodrębnienie wierzycieli objętych układem częściowym odbywa się w oparciu o obiektywne, jednoznaczne i uzasadnione ekonomicznie kryteria dotyczące stosunków prawnych wiążących wierzycieli z dłużnikiem, z których wynikają zobowiązania objęte propozycjami układowymi.
Określenie kryteriów wyodrębnienia wierzycieli, które ma na celu pominięcie wierzyciela przeciwnego zawarciu układu częściowego, jest niedopuszczalne.
Wierzytelnościami objętymi układem częściowym mogą być w szczególności wierzytelności:
- z tytułu finansowania działalności dłużnika przez udzielone kredyty, pożyczki i inne podobne instrumenty;
- z tytułu umów o zasadniczym znaczeniu dla funkcjonowania przedsiębiorstwa dłużnika, w szczególności z tytułu dostawy najważniejszych materiałów lub umów leasingu majątku niezbędnego dla działalności prowadzonej przez dłużnika;
- zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską na przedmiotach i prawach niezbędnych do prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika;
- największe określone według sumy.
Układ częściowy może zostać przyjęty i zatwierdzony wyłącznie w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym.
Sąd odmawia zatwierdzenia układu częściowego w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem określonych we wniosku o zatwierdzenie układu częściowego kryteriów wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym.
Propozycje układowe nie mogą przewidywać dla wierzycieli objętych układem częściowym korzyści, które zmniejszają możliwość zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem.
Korzyścią jaka może wynikać z prowadzenia postępowania w celu zawarcia układu częściowego z wierzycielami jest często ograniczenie ilości wierzycieli biorących udział w głosowaniu nad zawarciem układu.
W postępowaniu o zawarcie układu celem jest zawarcie układu z wierzycielami. W razie zawarcia układu z wierzycielami – podmiot objęty restrukturyzacją spłaca swoje zadłużenie na warunkach wynikających z zawartego i zatwierdzonego przez sąd układu z wierzycielami.
Do zawarcia układu dochodzi jeżeli wypowie się za układem większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej 2/3 sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.
Z powyższego przepisu wynika, że za układem musi głosować więcej niż połowa wierzycieli, którzy mają łącznie co najmniej 2/3 wierzytelności z wierzytelności objętych układem.
Wzięcie pod uwagę jedynie niektórych wierzycieli w postępowaniu o zawarcie częściowego układu z wierzycielami ułatwia zbieranie głosów i uzyskanie quorum (więcej niż 50% wierzycieli) głosujących za zawarciem układu.
Dlatego też przygotowanie propozycji układowych i wybór właściwego postępowania restrukturyzacyjnego może zdecydować o skuteczności działań restrukturyzacyjnych, a takiego wyboru najlepiej dokonać konsultując swój wybór z doradcą restrukturyzacyjnym.